Google kastje

gepubliceerd op 17 september 2017  -   gerelateerde tags: geldinternet

Het Google doosje van Pandora

Elke dag heb je ze nodig, het is gratis en ze geven antwoord op elke vraag die je maar kan verzinnen. Google. Van sympathieke zoekmachine tot angstaanjagende monopolist. Ik wil van ze af omdat ze teveel macht hebben.

Zoals vroeger de priesters het volk controleerden. Zij bepaalden wat we mochten zien en denken. Zo bepaalt Google dat nu. Als wij zoeken, bepaalt Google wat wij vinden. Priesters hadden dankzij de biecht toegang tot onze diepste geheimen. Google heeft nu toegang tot onze meeste intieme gedachten dankzij hun zoekmachine.

En met hun nieuwe onweerstaanbare gadgets zullen ze nog beter in staat zijn ons te monitoren, te controleren en te beïnvloeden. Ik heb het over Chromecast. Een apparaatje dat films, series en clips vanaf de computer naar de tv stuurt. Draadloos. Het is niet meer dan een klein zwart ijshockey pukje. Goedkoop en handig. Je sluit het aan op het stopcontact, het bijgeleverde HDMI kabeltje verbind de Chromecast met de tv. Op smartphone of tablet nog even ‘Google home’ downloaden.

Via deze app maakt de Chromecast contact tussen televisie en smartphone of tablet. En dan kun je via internet op je televisiescherm miljoenen filmpjes en kanalen bekijken. Waanzinnig! Dit kleine plastic apparaatje van een paar tientjes geeft het oude uitzendmodel van omroepen met vaste programma’s op vaste tijden een stevige dreun.

Gelukkig gaat de NPO mee met de tijd. ‘Uitzending gemist’ is via de kabel beperkt en stroperig. De NPO app werkt in combinatie met Chromecast veel beter. Binnen enkele tellen kun je via je tablet nu een programma terugzien op de buis. Ook kun je via Chromecast vanaf de vaste computer filmpjes en muziek afspelen op de televisie met de browser van Google: Chrome. Het werkt als een tierelier.

Het zappen krijgt er een keiharde concurrent bij. Vanaf tablet, smartphone of computer, klik of scroll je zo naar een nieuw filmpje.

De keiharde ironie is dat je met de nieuwe vrijheid van kijken nog dieper in de fuik van Google verstrikt raakt. Ik heb een hekel aan Youtube, jawel ook eigendom van Google.

Eindeloos veel Youtube filmpjes zijn gesponnen in een web van fantasieloze commercie. Alles draait om effectbejag om zoveel mogelijk hits, likes en advertenties te scoren. Ruzietjes, dikke billen, strak gelikte blije koppen die lollig doen en je stiekem van alles aanprijzen.

Als je even doorzoekt vind je ook honderdduizenden filmpjes die wel interessant zijn. Maar omdat ik bijna nooit films en series bekijk op computer of tablet, gingen die aan mij voorbij. Met Google’s wonderkastje is alles anders. Met de tablet in de hand wil ik op mijn grote mooie tv scherm nu wel dat ene interessante Youtube filmpje opzoeken.

Bah, Google heeft me weer te pakken. Elke keer dat we het internet op gaan worden we door Google gefileerd, geanalyseerd tot op het bot. En nu ook als we tv kijken. Big brother is er niks bij.

[ Klik hier om naar het overzicht met artikelen in de categorie mooi-spul te gaan. ]