Kloosterbier

gepubliceerd op 27 november 2017  -   gerelateerde tags: drinken

Schijnheilig monnikenwerk?

Als je naar de hoeveelheid kloosterbieren kijkt, is het katholicisme bezig aan een stevige opmars. Mannen ruilen massaal hun leasebak in voor habijt om zich te wijden aan goddelijke taken zoals het brouwen van bier. Maar van een roomse revival is geen sprake.

Kloosters in Nederland en België hebben nauwelijks nieuwe aanwas en worden bewoond door een handvol grijsaards. Hoe worden al die hectoliters kloosterbier dan gebrouwen? Door bekeerde oempa-loempa’s misschien? Die stiekem al het werk doen zoals in de snoepfabriek van Willy Wonka?

Of is monnikenbier gebakken reclame lucht? In een wereld die steeds sneller verandert en globaler wordt, is de consument duidelijk op zoek naar houvast in traditionele producten. En wat is er nu traditioneler dan kloosterbier? Toegewijde monniken die volgens traditioneel recept godendrank brouwen. In gewijde stilte die wij in onze dagelijkse ratrace niet meer kennen. Met een ferme slok van dit mystieke monnikenbier drinken we uit eeuwenoude traditie.

Dat willen we in ieder geval graag geloven. En dat weten de marketing boys ook. Ambacht en authenticiteit is big business. Iedere brouwer wil een gerstekorreltje meepikken van de klooster hype.

De grote brouwers hebben zich al jaren geleden ingekocht in het kloosterbier. Heineken is eigenaar van Affligem. AB Inbev, de grootste brouwer ter wereld brouwt Leffe. Beide hebben het keurmerk van Belgische brouwers: ‘erkend Belgisch abdijbier’. Voorwaarden voor dit keurmerk zijn: de brouwerij ligt in de buurt van de abdij en de monniken hebben zeggenschap over de reclame en de inkomsten van het bier. Maar aan het brouwproces komt geen monnik meer te pas.

Het abdij keurmerk voor Leffe is nauwelijks serieus te nemen. Daar is de productie veel te groot voor en de band met de monniken te klein. Maar het bier smaakt mij prima. Dus een flinterdun keurmerk zegt niets over de kwaliteit. Die kan gewoon goed zijn.

Bavaria heeft La Trappe in bezit. Een trappistenbier. Dat is een strenger keurmerk van de monniken zelf. Elk trappistenbier wordt binnen de de muren van het klooster gebrouwen onder broederlijk toezicht. Nederland kent naast La Trappe uit Berkel-Enschot ook Zundert trappistenbier. Zes trappisten komen uit België waarvan Chimay en Westmalle de bekendste zijn.

Maar hoeveel monniken staan hier nog aan de ketel in de hop te roeren? Bij mijn bezoek aan La Trappe zag ik dat het monnikenwerk zich beperkte tot het inpakken van speciale geschenkverpakkingen. Het trappisten keurmerk heeft de geur van jezuïtische schijnheiligheid. Maar de kwaliteit is er niet minder om. Allemaal heerlijk bier!

De broeders van Westvleteren trappist blijven strak in de leer. Zij weigeren hun eigen traditie om te gooien omwille van commercie en brouwen kleinschalig binnen de kloostermuur. Volgens ingewijden maken zij het lekkerste bier ter wereld. Om een kratje in bezit te krijgen moet je geluk hebben en op de wachtlijst worden geplaatst. Dan mag je eigenhandig de flesjes ophalen in Vlaanderen als je plechtig beloofd ze niet door te verkopen. Een echte pelgrimstocht. Kloosterbier zoals kloosterbier bedoeld is.

[ Klik hier om naar het overzicht met artikelen in de categorie mooi-spul te gaan. ]