Pizza Hawaï

gepubliceerd op 18 juni 2017  -   gerelateerde tags: eten

Pizza Hawaï

De bedenker van de pizza Hawaï is niet langer onder ons. Nauwelijks een reden om de vlag halfstok te hijsen, we hebben het niet over de bedenker van het patatje oorlog of frietje speciaal. Maar waar dit snackbar voedsel onze nationale ziel beroert, is het buiten Nederland een oneetbare horrorshow. Pindasaus op patat, iedere buitenlander gruwt ervan.

In tegenstelling tot de pizza Hawaï. Eetsnobs halen hun neus ervoor op, maar de tropische schijf blijft als topping onverminderd populair. Vooral bij kinderen. De bedenker, Sam Panoupolos, een Canadese Griek kon niet vermoeden dat hij zou uitgroeien tot kinderheld.

Het lot van miljoenen kinderen verbeterde zienderogen toen hij in 1962 een blikje ananas uitstortte boven een pizza. Voorheen moesten de kleintjes meegesleurd naar het restaurant zich met lange tanden laten martelen met te hartige en pittige smaken. Totdat de stukken ananas het culinaire kinderleven dragelijk wist te maken.

Persoonlijk kan ik me niet herinneren ooit een pizza met schijven ananas gegeten te hebben, maar de tosti hawaï, en de kip ananas waren als kind in kantine en bij de Chinees hoogtepuntjes.

De tosti Hawaï wordt trouwens toegeschreven aan de Duitse tv kok Clemens Wilmenrod uit de jaren vijftig. Duitse tongen beweren dat deze kok ook aan de wieg zou staan van de pizza variant.

Hoe het ook moge zijn, tropisch fruit met vlees lijkt een kansloze combinatie. Maar bij nadere studie is het niet zo een gek idee. In de Koreaanse keuken is het gebruikelijk om rundvlees te marineren in kiwipulp. Het vlees wordt er lekker mals van.

Het verantwoordelijke stofje voor dit mals makende proces is een enzym. Enzymen helpen de spijsvertering met het afbreken van eiwitten. Het zet voedsel om in aminozuren waarmee we ons lichaam opbouwen. Tropisch fruit zoals kiwi’s, bananen, en mango’s zitten boordevol van deze nuttige enzymen. En ananas natuurlijk ook.

Daarom is de combinatie van vers tropisch fruit en yoghurt niet ideaal. De enzymen uit kiwi of ananas breken de eiwitten in de yoghurt af en laten de zuivel bitter smaken. Ingeblikt fruit kan dan wel weer in de yoghurt. Bij verhitting van het blik voor houdbaarheid gaan namelijk veel enzymen verloren.

Het werkzame enzym in ananas heet bromelaïne. Het is zo sterk dat het onder een optimale temperatuur van tussen de vijftig en de zeventig graden het vlees volledig kan verteren. Maar bromelaïne doet meer. Het helpt met bestrijding van schadelijke bacteriën zoals de E.Coli, dat zich graag in rauw vlees nestelt, verantwoordelijk voor diarree. Het zou zomaar kunnen dat in de traditionele tropische keuken, de ananas werd ontdekt als wondermiddeltje om verdacht vlees toch weer eetbaar te maken.

Maar bromelaïne werkt ook als ontstekingsremmer en doet dienst als middel tegen gewrichtspijn. Het goede nieuws is dat ook ingeblikte ananas ondanks het verlies van veel van de werkzame stof, kan helpen bij alle genoemde kwalen. Ober, doet u mij een pizza Hawaï. En uh, laat de pizza maar zitten.

[ Klik hier om naar het overzicht met artikelen in de categorie mooi-spul te gaan. ]